„2) ustrój, w którego powstaniu, wzroście lub rozwoju pojawiły się niekorzystne, zgubne lub ogólnie mówiąc negatywne zaburzenia, nie zawsze może je usunąć, wyeliminować lub naprawić za pomocą swych naturalnych mechanizmów homeostazy. Takie zaburzenia ułatwiają, lub wręcz powodują, odchylenia od stanu równowagi fizjologicznej, a tym samym warunkują między innymi łatwiejsze powstanie stanów dysypatogennych. Pojawiający się nowotwór pogłębia już i tak niekorzystny bilans entropii organizmu, przyspiesza śmierć całego ustroju. Działa więc zgodnie z zasadą likwidacji niekorzystnych ewolucyjnie zmian wewnątrzustrojowych przez zniszczenie całego organizmu.
Zadziwiający przy tym jest fakt, że nowotwory dotyczące komórek rozrodczych lub związanych z nimi tkanek i narządów rozwijają się wcześnie i w konsekwencji prowadzą do śmierci organizmu zanim osiągnie on dojrzałość do inicjacji ciąży i porodu organizmu potomnego, co mogłoby utrwalić gatunkowo niekorzystne cechy. W tym ujęciu rak powodując śmiertelną chorobę jednostki, zabezpiecza rozwój całego gatunku. Czym bowiem jest indywidualny organizm w problemach natury z jej uniwersalnym zasięgiem!“(6)