„5. NIEKTÓRE ZASADY ŻOŁNIERSKIEGO ZACHOWANIA SIĘ
Żołnierz jest obywatelem w mundurze, który wyróżnia go w społeczeństwie. Jest on obserwowany i surowo oceniany przez otoczenie. Z tego względu żołnierzy obowiązuje we wzajemnych stosunkach uprzejmość, skromność, opanowanie, kultura języka ojczystego, przestrzeganie zasad etycznomoralnych oraz zachowanie się z godnością w miejscach publicznych i w kontaktach z ludnością cywilną.
Zewnętrznie żołnierze wyróżniają się w środowisku cywilnym sposobem wzajemnego pozdrawiania się oraz formami zwracania się do siebie. Wszystkich żołnierzy obowiązuje wzajemne oddawanie sobie honorów i odpowiadanie na nie, co jest równoznaczne z ukłonem w środowisku cywilnym. Obowiązuje zasada, że pierwsi oddają honory podwładni przełożonym i młodsi starszym, równi stopniem oddają sobie honory jednocześnie (zwykle lepiej wychowany oddaje honory pierwszy). Zasady szczegółowe oddawania honorów omawia się w regulaminie służby wewnętrznej oraz w regulaminie musztry sił zbrojnych. Niektóre z tych zasad odpowiednio zaadoptowane do warunków szkoły są stosowane w ramach przysposobienia obronnego młodzieży szkolnej.
Żołnierze zwracając się do siebie służbowo przyjmują postawę zasadniczą, oddają sobie honory oraz wymieniają słowo obywatelu i stopień wojskowy, np. „Obywatelu poruczniku". Przełożeni i starsi mogą zwracać się do podwładnych i młodszych wymieniając tylko ich stopień wojskowy i nazwisko, np. „Szeregowy Kowalski".“(2)